چه کسی فکر میکرد که آهنگ خداحافظ رفیق موسیقی متن عکس های تو باشد؟!

راستی مطیعی وقتی " این گل را به رسم هدیه تقدیم نگاهت کردیم " را میخواند میدانست روزی تو مخاطب آن خواهی شد؟

مهر خاتم این برهه از تاریخ ما را دریاب...

مطلب قبل فقط داستان سرایی بنده به شیوه داستان سرایی بی بی سی و دوستان بود. اینکه ما چرا چنین مطالبی رو باور میکنیم نیاز به بررسی عمیق داره .

از یک هفته معده به هم خوردگی و عدم پذیرش غذا توسط دستگاه گوارش محترم بخاطر برگزاری مراسمات هیئت به احسن نحو، رسیده ام به خیره شدن در افق هنگامی که آقای الف میپرسد خانم ی ثبت هیئت به کجا انجامید و انگشت کوچکم پشت گوشش را میخاراند.

رئیس بخش یه پسره که کت خز دار میپوشه، نه از این خزهای های کم پشت مردونه. رسما یک یال شیر براق میندازه دور یقه کت و ... . خب تقصیر من نیست که نمیتونم توی ذهنم غیبتش رو نکنم و هر بار که از سر کار برمیگردم خونه با خودم نگم دقیقا دارم توی چه آشغالدونی کار میکنم!!؟ تقصیر من نیست.

یعنی وقتی ازدواج میکنید و یک کار ثابت هم پیدا کردید خوشحالید؟ نمیترسید از اینکه از اینجا به بعد زندگی رو در یکنواخت ترین حالت ممکن سر کنید؟ پس تکلیف اون همه کار هیجان انگیز مادام العمر چی میشه؟

مثلا چه میشود من در آستانه دهه چهارم زندگی بیشتر به این فکر کنم که چگونه از میان عوالم هستی بگذرم به جای اینکه دائم دکورها و پارکت های جدید را سرچ و بازبینی نمایم؟!

پیامبر در چهل سالگی به بعثت رسید و ما به بعثت مال!

چرا آن وجه ابدی نباید از این مادی مهمتر باشد؟! چون نمیبینیمش؟